Reklama

Anioły do nas wysyłaj

2019-01-08 12:01

Barbara Gajda-Kocjan
Edycja małopolska 2/2019, str. VI

Barbara Gajda-Kocjan
Przy tworzeniu spektaklu było dużo pracy, ale też zabawy

Pod tym tytułem młodzieżowa grupa teatralna „Talitha Cum”, działająca przy parafii Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Zielonkach, przygotowała spektakl, poprzez który młodzież chciała przekazać noworoczne przesłanie dla każdego z nas: nie szukaj anioła w niebie – on jest obok ciebie

Scenariusz przedstawienia powstał 10 lat temu dla innej grupy teatralnej działającej przy parafii w Skawinie. – W tym okresie odbył się także występ Tomka Kamińskiego, który zaśpiewał „Anioły do nas wysyłaj”. Ta piosenka, kontakt z autorem słów, były dla nas inspiracją do stworzenia czegoś o aniołach. Tytuł sztuki jest zatem zapożyczony. Dzisiaj, 10 lat później, realia są te same, słownictwo trochę inne, ale myślę, że sam problem jest aktualny – wyjaśnia Joanna Grzywa, autorka scenariusza.

Spektakl przedstawia historie uczniów, którzy doświadczają spotkania z aniołami: Joelem i Ozeaszem. Aniołowie wysłani zostają z misją niesienia pomocy młodym ludziom przez swojego wodza – anioła Zachariasza. Jak się jednak okazuje, nie tylko aniołowie z nieba troszczą się o nas, ale wokół znajdują się bliscy, których często nie zauważamy. Tymczasem oni swoją troską i dobrocią stają się dla nas aniołami. Fabuła głównie toczy się podczas lekcji w szkole, na której zaprezentowano różne typy osobowości. Zainscenizowana zostaje również katecheza, a jej tematem przewodnim są anioły i ich znaczenie w życiu. – Pan Bóg stwarzając człowieka, nie pozostawił go samego na ziemi. Ciągle wysyła do nas swoich posłańców, którzy nam pomagają, troszczą się i chronią przed niebezpieczeństwami.

Ks. Tomasz Pilarczyk, opiekun „Talitha Cum”: – „Anioły do nas wysyłaj” jest opowieścią o tym, w jaki sposób obecne są obok nas anioły, przypomnieniem, że są one zawsze gwarancją Miłości Bożej i że nawet w najtrudniejszych chwilach nie pozostawiają nas samych. Działają same bezpośrednio, ale bardzo często przez drugiego człowieka – dlatego są obok nas.

Reklama

Talitha Cum

– Mamy nadzieję, że to piękne przesłanie o obecności aniołów w naszym codziennym życiu dotarło. Było świątecznie, trochę z uśmiechem – podkreśla Agnieszka Lusina-Nogieć (z teatralnej grupy „Talitha Cum” dla dorosłych), która przygotowała scenografię i pomagała dobrać stroje dla aktorów, a jej mąż realizował układ dźwiękowy widowiska.

– W roku 2016 po Światowych Dniach Młodzieży podejmowane były próby utrzymania młodzieży przy parafii w Zielonkach – wspomina ks. Tomasz. Przyznaje, że różne sposoby zawiodły, ale pomysł na grupę teatralną zachęcił część młodych parafian. Dodaje: – Pierwsze teatralne koncepcje trzeba było jednak połączyć z grupą dorosłych. Przygotowaliśmy Drogę Krzyżową Inscenizowaną, którą graliśmy w różnych parafiach diecezji, potem spektakl pt. „Karol – człowiek, który poruszył piekło” dedykowany dla młodzieży (z grupą młodzieżową), a w Wielkim Poście 2018 r. – Misterium Męki Pańskiej, w którym zaangażowałem sporą grupę dorosłych parafian wraz z młodzieżą. Od tego Misterium, do którego scenariusz napisał Marcin Kobierski (aktor teatru Bagatela), a którego wątkiem była scena uzdrowienia córki Jaira przez Jezusa, grupa wzięła nazwę: „Talitha Cum”.

Grupa młodzieżowa „Talitha Cum” liczy 15 osób. Grupa dorosłych 20 osób. Jak wyjaśnia ks. Tomasz, pomysł na wystawienie sztuki „Anioły do nas wysyłaj” zrodził się podczas rekolekcji wakacyjnych, w których brała udział część aktorów. Ostatecznie w rolę Starego Anioła Zachariasza wcielił się Daniel Górski (katecheta), ks. Jerzego zagrał Adam Kosek, Anioły: Sylwia Seweryn i Oskar Szablowski, uczniów: Anna Nogieć, Aleksandra Maciaś, Oliwia Szablowska, Justyna Krawczyk, Martyna Misiuda, Łukasz Czapla, Marcin Nogieć oraz Bartosz Opala i Jakub Opala. – Dla niektórych z nas występ w tym spektaklu był debiutem – mówi Sylwia Seweryn i dodaje: – Przygotowania rozpoczęliśmy w listopadzie. Było dużo pracy i dobrej zabawy. Ks. Tomasz udzielał nam wielu cennych rad, które wyniósł z własnego doświadczenia. Już teraz z niecierpliwością oczekujemy na kolejne propozycje organizacji spektaklu.

Druga lekcja

Spektakl „Anioły do nas wysyłaj” będzie można obejrzeć za pośrednictwem strony internetowej: www.parafia-nnmp-zielonki.pl. – W parafii nie planujemy wystawiać już spektaklu, ale chętnie skorzystamy z zaproszenia w innych parafiach, szkołach lub ośrodkach kultury – informuje ks. Tomasz.

Sztuka „Anioły do nas wysyłaj” ma także drugą część. Czy „Taliha Cum” przedstawi dalsze losy bohaterów? Na to pytanie na razie nie znamy odpowiedzi, ale pozostaje mieć nadzieję, że kolejna lekcja o obecności aniołów w naszym życiu zostanie nam udzielona. Tymczasem w imieniu teatralnej grupy „Talitha Cum” życzymy wszystkim doświadczenia obecności aniołów w codziennym życiu!

Reklama

Dlaczego data Wielkanocy jest zmienna

Ks. Józef Dębiński
Edycja włocławska 16/2003

Sashkin/pl.fotolia.com

Wielkanoc jest świętem ruchomym, którego data wielokrotnie była przedmiotem sporu. Obecnie przyjmuje się, że to święto przypada w niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca, tj. po 21 marca.
Niejakim problemem przy ustaleniu daty Wielkanocy jest różnica w dacie ukrzyżowania Chrystusa podana w Ewangeliach synoptycznych (św. Marka, św. Mateusza i św. Łukasza) i w Ewangelii św. Jana. Różnica ta spowodowana jest żydowskim systemem liczenia dnia, czyli od zachodu do zachodu słońca. Stąd pytanie, jak powinien być zaliczony wieczór 14. nizan. Obydwa ujęcia miały swoich zwolenników. Kościoły wschodnie opowiadały się za dniem 14., a zachodnie - za 15. Kwestia ta została w końcu rozstrzygnięta na pierwszym soborze ekumenicznym w Nicei (Turcja) w 325 r., gdzie przyjęto oficjalnie datę 15.
Zgodnie z kalendarzem żydowskim i przekazami Ewangelii, Chrystus został ukrzyżowany 14. nizan, a zmartwychwstał w niedzielę po 14. nizan. Tę praktykę za św. Janem Apostołem przyjął Kościół w Małej Azji i obchodził uroczystości wielkanocne w dwa dni po 14. nizan. Zwolenników takiego terminu Świąt Wielkanocnych nazywano kwartodecymanami.
Praktyka Kościoła na Zachodzie była inna. Uroczystości wielkanocne obchodzono w niedzielę po 14. nizan, natomiast pamiątkę śmierci Chrystusa czczono w piątek przed niedzielą. Należy zauważyć, iż Kościoły małoazjatyckie, podkreślając dogmatyczny punkt widzenia, obchodziły dzień śmierci Chrystusa jako dzień radości - odkupienia. Zachód zaś akcentował mocniej punkt widzenia historyczny i obchodził dzień śmierci Chrystusa jako dzień żałoby, smutku, postu.
Nie można nie wspomnieć o trzeciej grupie chrześcijan, o tzw. protopaschistach, którzy po zburzeniu Jerozolimy nie trzymali się ściśle kalendarza żydowskiego i często obchodzili uroczystości wielkanocne przed 14. nizan.
Biskup Smyrny Polikarp w 155 r. udał się do Rzymu, do papieża Aniceta, w celu ustalenia jednego terminu Świąt Wielkanocnych dla całego Kościoła. Do porozumienia jednakże nie doszło. Sprawa odżyła w 180 r., za papieża Wiktora, kiedy opowiedziano się za niedzielnym terminem Wielkanocy. Papież polecił - pod karą ekskomuniki - przestrzegać nowo ustalonego terminu święcenia Wielkanocy. Mimo tego polecenia, metropolia efezka z biskupem Polikarpem na czele trzymała się nadal praktyki 14. nizan. Zanosiło się nawet na schizmę, ale nie doszło do niej dzięki zabiegom św. Ireneusza, biskupa Lyonu.
Dopiero na I soborze powszechnym w Nicei (325 r.) przyjęto dla całego Kościoła praktykę rzymską. Uchwały Soboru nie zlikwidowały jednak różnic pomiędzy Kościołami wschodnimi i zachodnimi. Należy pamiętać, że Rzym i Aleksandria używały odmiennych metod obliczania daty. Metoda aprobowana przez Rzym zakładała zbyt wczesną datę równonocy - 18 marca, gdy tymczasem Aleksandryjczycy ustalili ją poprawnie.
By położyć kres tej dwoistości, Synod Sardycki (343 r.) podniósł na nowo kwestię dnia wielkanocnego, ustalając wspólną datę na 50 lat. Inicjatywa przetrwała jednak zaledwie kilka lat. Po raz kolejny spór próbował zażegnać cesarz Teodozjusz (346--395). Prosił biskupa aleksandryjskiego Teofilosa o wyjaśnienie różnic. W odpowiedzi biskup, opierając się na metodzie aleksandryjskiej, sporządził tabelę chronologiczną świąt Wielkanocy. Jego zaś kuzyn, św. Cyryl, kontynuując dzieło wuja, wskazał przy okazji, na czym polegał błąd metody rzymskiej. Metoda aleksandryjska uzyskała pierwszeństwo i została zaakceptowana dopiero w połowie V w.
Z polecenia archidiakona Hilarego, Wiktor z Akwitanii w 457 r. rozpoczął pracę nad pogodzeniem metody rzymskiej i aleksandryjskiej. Hilary, już jako papież, zatwierdził obliczenia Wiktora z Akwitanii i uznał je za obowiązujące w Kościele. Od tego czasu obydwa Kościoły obchodziły Wielkanoc w tym samym czasie.
Największego przełomu w zakresie ustalenia daty Wielkanocy dokonał żyjący w VI w. scytyjski mnich, Dionysius Exiguus (Mały). Stworzył on chrześcijański kalendarz, rozpoczynając rachubę lat od narodzenia Chrystusa. To nowe ujecie chronologii zapanowało w Europie na dobre w XI w., a w świecie greckim dopiero w XV w. Chcąc uzyskać datę Wielkanocy, średniowieczny chronolog znalazł tzw. złotą liczbę danego roku (tj. kolejny numer roku w 19-letnim cyklu lunarnym), a potem sprawdzał w tabelach datę pełni księżyca. Znalazłszy ją, szukał pierwszej pełni po równonocy, czyli po 21 marca. Potem sprawdzał tabelę tzw. liter niedziel, która podawała datę Niedzieli Wielkanocnej.
Również Mikołaj Kopernik, na zamku w Olsztynie, gdzie przebywał przez pięć lat, własnoręcznie wykonał tablicę astronomiczną, na której wykreślił równonoc wiosenną. Było to ważne m.in. przy ustalaniu Wielkanocy.
Po XVI-wiecznej reformie kalendarza i wprowadzeniu w 1582 r. kalendarza gregoriańskiego po raz kolejny rozeszły się drogi Wschodu i Zachodu. Niedokładność kalendarza juliańskiego spowodowała przesunięcie względem rzeczywistej daty wiosennej równonocy, dziś wynoszące 13 dni.
Pod koniec XX i na początku XXI w. można zauważyć tendencje do wprowadzenia stałej daty Wielkanocy. Takie propozycje przedstawiano już na forum Ligi Narodów i Organizacji Narodów Zjednoczonych. Dał temu też wyraz w Konstytucji o liturgii II Sobór Watykański oraz patriarcha Konstantynopola Atenagora I w wielkanocnym orędziu z 1969 r., wzywając do usuwania różnic pomiędzy Kościołami i ustalenia wspólnej daty Wielkanocy.
Spośród proponowanych stałych dat sugerowana jest najczęściej druga niedziela Wielkanocy, co pokrywałoby się z ogólnym trendem ustaleń daty śmierci Chrystusa na dzień 3 kwietnia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Zwycięstwo zdrowego rozsądku nad aborcją w Szkocji

2019-03-20 18:40

vaticannews / Edynburg (KAI)

Rada miasta Edynburga odrzuciła projekt rozporządzenia mającego zakazać obrońcom życia czuwań przed klinikami aborcyjnymi. Grupy pro-life nazywają tę decyzję „zwycięstwem zdrowego rozsądku”.

AnyaLogic / Foter.com / CC BY

Rada miasta, służba zdrowia oraz policja rozważały możliwość wprowadzenia specjalnych stref przed klinikami aborcyjnymi, gdzie zakazana byłaby modlitwa i rozmowy z korzystającymi z „usług” tych instytucji. Powodem miało być „niepotrzebne dręczenie” tzw. pacjentów. Jak orzeka jednak raport rady miasta: „nie ma na to żadnego przekonywującego dowodu”, co za tym idzie władze miasta nie zakażą obrońcom życia takich działań.

Jak mówi Michael Robinson, odpowiedzialny za komunikację z mediami przy szkockim Towarzystwie na rzecz Ochrony Nienarodzonych Dzieci (SPUC), oficjalne dane potwierdzają, że kobiety ubogie w tym kraju mają dwukrotnie wyższy wskaźnik dokonywania aborcji niż kobiety zamożne. „Pokojowe czuwania obrońców życia oferują praktyczne, emocjonalne i finansowe wsparcie dla bezbronnych kobiet, które inaczej mogą być zmuszone do aborcji, której nie chcą” – dodaje Robinson.

W 2017 r. rozwiązania zakazujące czuwań przed klinikami przyjęła londyńska gmina Ealing, podczas gdy gmina Richmond upon Thames przeforsowała taki zakaz w ubiegłym miesiącu. Znane są przypadki procesów sądowych wytoczonych gminie przez matki, które dzięki czuwaniom obrońców życia ocaliły swoje dzieci.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem